Roman Czauderna

Roman Czauderna, urodzony w 1861 roku w Trzebinii, był synem Józefa, nadstrażnika skarbowego w Nowym Sączu, oraz bratem Medarda, kapelana. Jego edukację rozpoczynał w C.K. Gimnazjum w Nowym Sączu, gdzego zdał egzamin dojrzałości w 1882 roku. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując absolutorium w 1886 roku, a już w 1884 otrzymał stypendium z fundacji Konarskiego.

W ramach autonomii galicyjskiej rozpoczął służbę w urzędach cesarstwa austriackiego. Był koncypistą skarbowym w Nowym Sączu, a od 1898 do 1905 pracował jako komisarz skarbowy w Tarnopolu, gdzie aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym - był członkiem Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego 'Sokół'.

W I wojnie światowej pełnił funkcję radcy skarbowego w Przemyślu. Po niepodległości Polski został mianowany przez Naczelnika Państwa dyrektorem Głównego Urzędu Kasowego w Ministerstwie Skarbu. Działał także jako dyrektor Departamentu Kasowego. Po 43 latach służby, w 1931 roku, przeszedł na emeryturę.

Jego działalność naukowa obejmowała liczne publikacje z zakresu rachunkowości i kasownictwa państwowego, w tym 'Ogólne zasady rachunkowości i kasowości państwowej' (1924) oraz 'Rachunkowość, kasowość i kontrola państwona w Polsce do 1925 r.' (1925). Za zasługi w organizacji skarbowości polskiej otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, a także Krzyż Komandorski i Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa.

Zmarł 12 marca 1937 roku. Jego żoną była Maria Janina z Bulińskich, która zmarła w 1929 roku. Para została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim we Wiedniu.