Edward Jaworski

Edward Jaworski urodził się 18 maja 1920 roku w Trzebini. Skończył gimnazjum w Chrzanowie, a wcześniej szkolił się w Harcerskim Oddziale Szybowcowym oraz Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustrzykach Dolnych. W 1938 roku ukończył kurs pilotażu na samolocie RWD-8 w ramach Przysposobienia Wojskowego.

Po powołaniu do służby wojskowej w 1938 roku, w 1939 roku przeszedł szkolenie jako pilot myśliwski na samolotach PWS-10 i PZL P.7. Po wybuchu wojny został ewakuowany do Rumunii, odgadł internowania i przeplynął przez Morze Śródziemne do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. Tam w 1940 roku został przydzielony do RAF, choć początkowo odmówił złożenia przysięgi królowej. Po kilku miesiącach szkoleń w końcu uzyskał przydział do 605 Dywizonu Myśliwskiego RAF.

W ciągu wojny wykonał 200 lotów bojowych i 43 loty operacyjne, najpierw w brytyjskich jednostkach, a później w polskich dywizionach myśliwskich - 315, 317 i 302. Wzruszczał awans - od podporucznika w 1942 roku do kapitana w 1945 roku. Po wojnie kontynuował karierę wojskowego lotnictwa, m.in. jako pilot Zespołu Lotnictwa Sanitarnego w Zielonej Górze, gdzjemu zarządzał aż do emerytury w 1981 roku.

Nagradzany za ofiarność i odwagę, odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych trzykrotnie oraz Medalem za Ofiarność i Odwagę. W 1995 roku wydał wspomnienia „Zranione skrzydło”. Tytuł honorowego obywatela otrzymał miasto Trzebini, a w 2012 roku przyznano mu tytuł honorowego obywatela Zielonej Góry. Zmarł 26 września 2012 roku, został pochowany w Zielonej Górze.